Петочна поезија: „Изгубените љубови“ – Јосип Коцев

Јосип Коцев е роден на 25.5.1985 година во Скопје. Завршил правни студии на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје. Автор е на две поетски книги: „Јас, Квентин Скриблер“ (2015) и „Напишана тишина“ (2016). Добитник е на наградата „Енхалон“ на Струшките вечери на поезијата за песната „Етна“ од дебитантската збирка „Јас, Квентин Скриблер“. Неговото второ поетско остварување, „Напишана тишина“, влезе во потесниот избор за наградата „Браќа Миладиновци“ за 2017 година. Застапен е во неколку македонски и странски поетски антологии. Неговата поезија е објавувана и во неколку македонски книжевни списанија и на германската поетска мрежа Fixpoetry.

97f2f4e1-2998-42af-9c23-3e425a76e989_cx0_cy10_cw0_w1023_r1_s

Изгубените љубови

Изгубените љубови никогаш нема да дознаат
со колку тела сме им пришле,
и во колку животи,
низ колку слушалки сме им молчеле
и со какви здивови,
во колку ноќи сме ги предале
и со какви ѕверови,
на колку слики сме ги обезглавиле
и со какви ножици,
на колку улици сме ги одминале
и со какви прегратки,
во колку кафулиња сме ги сретнале
и во какви соништа,
во колку турканици „не сме ги виделе“
и со какви погледи,
колку сме живееле по нив,
и со какво умирање…
Advertisements

24 книги кои можете да ги прочитате за помалку од еден час [инфографик]

Постојано велите дека немате време за читање? Иако можеби немате време за читање огромни романи од типот на „Војна и мир“ на Толстој, сепак постојат приказни кои може да бидат прочитани додека чекате на лекар или се возите во автобус накај работа или училиште.

Овој инфографик, создаден од Ebook Friendly, дава преглед на 24 книги кои може да ги прочитате за помалку од еден час. Многу од нив се кратки приказни, а не романи или новели, но сепак вреди времето да се потроши во нивно читање.

0_utqI2yb1sE6DtCcd.jpg

Извор: ElectricLit

Петочна поезија: „реновирање мисли“ – Игор Исаковски

реновирање мисли

ајде да ја разглобам собата
ајде да реновирам, да сменам
се. ајде, да те избркам од овде
ајде, да ја избркам најубавата
мисла и најголемиот страв.
ајде, да те фатам за раце
и да ти покажам каде е вратата.
ајде, никогаш пак нема да ти кажам
како ми било на самотните и мрачни
шанкови (сите што ме читале мислат
знаат, кутри тие и наивни) и тоа е
сосема в ред: не очекувај никој да ти
ја сети болката кога си сам. а таков
секогаш си. и нека си: таков
никој не те поседува. тогаш си
искршен воздух.

Колку време е потребно за да се прочитаат овие популарни книги? [инфографик]

Дали некогаш сте се запрашале колку време е потребно за да се прочита „Големиот Гетсби“ (2,62 часа) во спореба со „Рамнодушниот Атлас“ (31,22 часа)? Ако е така, тогаш сигурно ќе ви се допадне овој инфографик направен од Personal Creations. Сличен е на инфографикот во кој направивме споредба со бројот на зборови во „Песната за мразот и огнот“ со други романи. Времињата се базирани на темпо на читање на 300 зборови во минута.

0-Y-Keykti7LRsG9t8.png

Извор: ElectricLit

Пет фасцинантни факти за Олдос Хаксли

  1. Олдос Хаксли бил правнук на Метју Арнолд

Олдос Хаксли (1894-1963), авторот на еден од најпознатите дистописки романи, „Храбар нов свет“, можел да се пофали дека поетот и образовниот реформатор од деветнаесеттиот век Анролд (1822-88) е негов правујко. Ова литературно потекло е вредно да се спомене на почетокот на оваа листа интересни факти за Олдос Хаксли, ако ништо друго бидејќи често е занемарено во некои приказни на неговиот живот поради неговата попозната семејна врска, имено со неговиот дедо, славниот викторијански биолог Т. Х. Хаксли, кој го измислил зборот „агностик“. А кога веќе зборуваме за создавање на зборови….

2. На Хаксли му се дава заслуга за првата употреба на зборовите „bitchy“, „Dadaist“, „futurology“, „nymphomaniacal“ и „snooty“.

Оксфордскиот речник на англискиот јазик го наведува Хаксли како првиот забележан корисник на овие зборови. Друга истакната кованица е „сексофон“, измислен музички инструмент кои предизвикува сексуална желба, а кој се појавува во најпознатиот роман на Хаксли, „Храбар нов свет“ – во романот рекреативната сексуална активност е позитивно охрабрувана.

Голем број читатели ја знаат „Храбар нов свет“, но само мал број на луѓе знаат за продолжението кое Хаксли го напишал наречено „Храбар нов свет Revisited“ (1958). И покрај насловот оваа книга не е продолжение во вистинска смисла на зборот, туку во неа Хаксли размислува, околу четврт век по објавувањето на романот, колку од неговите „предвидувања“ се оствариле. Неговиот мрачен заклучок е дека светот „чекори“ кон П. Ф. 632 (По Хенри Форд) побрзо од што тој очекувал.

650_1200

3. Олдос Хаксли му предавал на Џорџ Орвел во Итон. 

Ова значи дека идниот автор на еден од најдобрите дистописки романи на дваесеттиот век му предавал на идниот автор на еден од најдобрите дистописки романи на дваесеттиот век. Хаксли му предавал француски на Орвел. Интересните врски со други автори не завршуваат тука. Во 1930 Хаксли бил еден од десетте луѓе кои присуствувале не погребот на Д. Х. Лоренс.

4. Волт Дизни го одбил синописот на Олдос Хаксли за сценариото на „Алиса во земјата на чудата“ бидејќи „можел да го разбере само секој трет збор“.

Сценариото на Хаксли, на кое работел во годините по крајот на Втората светска војна, е микс од акција во живо и анимација и се фокусира на пријателството меѓу Карол (или Чарлс Доџсон, како што бил познат на Универзитетот Оксфорд – Карол му бил псевдоним) и Алис Лидел.

5. Хаксли починал на 22 ноември 1963 – на истиот ден како Ц. С. Луис.

Хаксли починал од рак на ларинксот на возраст од 69 години (земал ЛСД кратко пред да умре). Нивната смрт не добила многу внимание од јавноста бидејќи на истиот ден се случил атентатот на Џон Ф. Кенеди во Далас. Подоцнежните дела на Хаксли имале големо влијание на контракултурата во 1960те, најмногу Тимиот Лири, иако можеби најзабележителното влијание е фактот дека групата The Doors го земала своето име од книгита „Вратите на перцепцијата“ (The Doors of Perception) од 1954. Таа го прикажува Хакслиевото искуство со земање мескалин (насловот на Хаксли пак бил позајмен од друг истакнат корисник на дрога и писател, Вилијам Блејк). Всушност многу од насловите на Хаксли се алузии на други литературни дела:

  • Antic Hay (1923) доаѓа од „Едвард II“ на Кристофер Марлоу
  • Eyeless in Gaza (1936) од драмата за читање Samson Agonistes на Милтон
  • Тhose Barren Leaves (1925) доаѓа од ‘The Tables Turned’ на Вордсворт
  • Brave New World (Храбар нов свет) е од The Tempest на Шекспир.

Извор: Interesting Literature

 

Троловите меѓу нас: Што бајките можат да ни кажат за онлајн однесувањето

Писателот Ендру Ервин, автор на “Burning Down George Orwell’s House“, како гостин во серијалот Geek Reads на Electric Lit, зборува за троловите во литературата и вистинскиот живот:

„Во последно време читам за тролови, како за митолошките чудовишта така и за оние анонимните онлајн, кои според Urban Dictionary, „со цел и намера (таа цел најчесто е нивната забава) започнуваат расправии на начин во кои ги напаѓаат другите на форумот без на било каков начин да ги ислушаат аргументите кои се предложени од еднаквите на нив.“ До скоро, јас ја поврзував денешната употреба на зборот „трол“ со бајките. Меѓутоа пристигнувањето на два бестијари на мојата маса ми даде изговор да го преиспитам тоа што го знаев – или мислев дека го знам – за тролови и начинот на кој го користиме тој збор денес.

Во 1840тите Петар Кристен Асбјорнсен и Јоген Мое собрале серија на норвешки народни приказни, вклучувајќи ја и познатата “Three Billy Goats Gruff”. Во оваа приказна, најмалата од трите кози е прва која се обидува да помине преку мост кој е чуван од свиреп трол. Козата го преколнува ѕверот да го почека неговиот постар брат, кој ќе биде подобра гозба. Средниот брат, секако, го убедува тролот во истото. Кога најголемата од трите кози ќе дојде на мостот, таа го турка тролот во водата и струјата го однесува суштеството, правејќи го мостот сигурен засекогаш. Тука, тролот е препрека во стигнување до позеленото пасиште, чијашто алчност го тера да се откаже од лесниот оброк, надевајќи се на поголем. Тоа, на прво поглед, не го опишува „тролањето“ кое го гледаме на Твитер и во секциите за коментари на различните веб страни.

Во првата половина на дваесетиот век, Ингри и Едгар Парин д’Аулиер објавија прекрасно илустрирани изданија од приказните на Асбјорнсен и Мое. Реиздадената „Книга со норвешки бајки“ следи по некои од другите прекрасни изданија на нивните приказни кои ги видовме во последно време, како на пр. „Книгата за троловите на д’Аулиер“, која ја вклучува, како што е преведена, “The Three Bushy Billy Goats”. Уште поинтересна за трологијата е злокобната „Циндерлад и тролот“ во која најмладиот син на еден осиромашен човек е изманипулиран од неговите браќа и кралот да се соочи со трол. Тролот, како што излегува на крајот, лесно може да се намами, а со тоа и да се победи. Циндерлад се враќа победнички, иако тоа се случува по зготвувувањето на ќерката на тролот и облекувањето на нејзините алишта.

Во „Златната гранка“  (1913), историска збирка на религиозни обреди и суеверија, сер Џејмс Џорџ Фрејзер напишал: „Во многу делови од Шведска се пука со оружје во сите насоки на Велика Сабота и огромни огнови се палат на ридовите и височинките. Некои луѓе мислат дека намерата е да се избркаат троловите и другите лоши душови, кои се особено активни оваа сезона.“ Дури и сега, би можел да ги поддржувам законите за слободно носење на оружје ако играа слична улога и навистина ги држеа троловите подалеку од нас, но не сум видел докази дека го прават тоа.

Троловите се исто така прилично активни за време на долгоденицата, која Фрејсер ја нарекува „таа мистична сезона кога планините се отвораат и од нивните пештерски длабочини се излева необјаснивата група за да танцува и да ужива без задршка некое време“. Во земјата на троловите, локалните жители често „веруваат дека ако се случи троловите да се во близина тие ќе се покажат“. А кога тоа ќе се случи, можам само да си замислам дека селаните знаат точно како Билбо Багинс се чувствувал кога ги сретнал грабливите тролови во „Хобитот“ (1937): „Тој беше многу вознемирен, како и згрозен; посака да беше сто миљи подалеку.“

Хорхе Луис Борхес, во неговата „Книга за замислени суштества“ (1967), напишал дека „троловите од популарните суеверија се злобни, глупави џуџиња кои престојуваат во планински пештери или распаднати колиби“. Денес би можел да си замислам дека Твитер ја има истата функција; тој е влажната плаининска пештара на многу тролови. Троловите исто така се „дволични“. Борхес додава дека „најистакнатите меѓу нив имаат две или три глави“. „Речникот на сатанизмот“ (1972) ја дава забелешката дека трол е „земен демон или персонифицирана нечовечка моќ.“. Тоа се доближува до нашата денешна употреба на зборот, но се уште не е баш точно. Исто така се сомневам дека некои од онлајн троловите можеби се пристојни – иако збунети – човечки суштества во вистинскиот живот. Тролускот во книгата за деца „Едно чудовиште по друго“ (1974) на Мерсер Мејер има по „секојдневна“, но еднакво подмолна цел: ја краде поштата на луѓе со цел да ги собира марките за себе.

Според уште еден одличен бестијар кој скоро се најде на мојата маса троловите се хаотично зло. Одличното, петто издание на „Прирачникот за чудовишта на „Зандани и змејови““ објаснува: „Родени со ужасни апетити, троловите јадат се што можат да фатат и проголтаат.“ Освен тоа „кај нив не постои општество“ и тие се „тешки за контролирање и прават што сакаат дури и кога делуваат заедно со помоќни суштества.“ Со ова веќе можеби и се приближуваме [до тоа што го бараме].

Можеби највознемирувачки е што овие тролови во „Зандани и змејови“ се способни да си ги регенерираат изгубените раце и нозе и затоа е тешко да се поразат. Тоа се случи за време на една моја кампања минатиот месец и беше потребна огнена топка за конечно да се уништи кутрото нешто. Слично во „World of Warcraft“, регенирањето на енергијата на тролот има бонус од 10%. Ако ништо друго – истрајни се.

Мојот интерес за троловите не се должи само на моето истражување од областа на заедниците на видео игрите, туку и на она што професорот по филозофија Стивен Т. Асман, во „За чудовшитата: Неприродна историја на нашите најлоши стравови“ (2009), го нарекува „истовремената привлечност и одбивност на абнормалните или неверојатни суштества“, но сепак тука повторно не го наоѓаме описот на онлајн троловите. Морав уште подлабоко да ја истражувам етимологијата. Според Oxford English Dictionary, глаголот to troll (да тролаш) значи да „се рибари по шутка/да се фаќа штука, користејќи мртов мамец“. Во Webster’s New World College Dictionary пак значи „да ловиш со мамец закачен на конец позади чамец кој се движи полека“. Овој вид на тролање, можеби дури и повеќе од митолошкото, го опишува однесувањето на денешните онлајн тролови, како што и можеби ќе може да се види во делот за коментари!“

Извор: ElectricLit

Од вечерва во Скопје – „Прво па женско #5“

Фестивалот за феминистичка култура и акција „Прво па женско #5“ започнува вечерва во 20:00 часот во Младинскиот културен центар во Скопје. Како што велат организаторките програмата на ова издание „ги враќа назад некои од незаборавните учеснички и учесници од претходните години, на кои им се придружуваат нови возбудливи пријател(к)и на фестивалот.“

Програмата започнува со проекција на кратките филмови „Елена” (Дина Дума), „Долорес“ (Радован Петровиќ), „Влакна“ (Елеонора Венинова) и „Ќе дојдат децата“ (Ана Јакимска). По проекцијата следува разговор со авторите, модериран од Румена Бужаровска. Поради ограничениот број на столчиња во киното Фросина по 13 часот се пуштени бесплатни билети, со цел да се избегне гужвата, но ќе можат да влезат и оние кои не обезбедиле билет, односно „со стоење“. За музичкиот дел денеска, и дел од програмата „Дамите бираат“, е задолжена Ilina Angel.

18485621_10155207300165797_4637094996972517952_n
За утрешниот фестивалски ден се предвидени предавањето (19:00) на Сандра Дален (Шведска) на тема „Вагинален секс“ и перформанс на Драгана Стојчевска Гунин насловен „Каде одат претставите што не се случуваат?“ (2, по кој ќе следи и дискусија. Соња Исмаил и Ана Мало пуштаат музика како дел од „Дамите бираат“ во 22:00.

18404161_641580646037973_3877679017519571100_o.jpg

Во сабота програмата започнува со панел дискусија на тема „Родовата и сексуалната (не)еднаквост во Југославија: помеѓу револуционерната утопија и историскиот континуитет на патријархатот“. Во дискусијата ќе земат учество Франко Дота, Ивана Пантелиќ и Тијана Окиќ, а модератор ќе биде Славчо Димитров.

Следуваат гостите од Србија БИТЕФ Театар со претставата „Црвена љубов“, која е во режија на Олга Димитријевиќ. Во претставата играат Владимир Алексиќ, Јелена Илиќ, Милица Стефановиќ и Ана Ќурчин, а музиката е на Ана Ќурчин.

Вечерта завршува со концерт на King’s Peach, Contact 59, SEINE, Kukla и Bitipatibi.

This slideshow requires JavaScript.

На последниот фестивалски ден ќе се случуваат повеќе паралелни работи на платото на МКЦ. Базар на кој ќе земат учество MightyJewelry, Глигор Кузмановски, CRUSH, Em Ellephantski, Ѓорѓе Јовановиќ, ATAMI, BullBerry, ПлетЕлица, MaiCraft’s, LUDUS, WizArt, Pocket Gallery, Mei Ro, M’Crafts, Farina’s handmade, Okokori, Nikulec pop-up store, Seed of Life и Васко (ДКЦ).

Потоа работилницата за татковци и ќерки на Доротеј Нешовски и работилница за поправање точаци за девојки на Bikestop. Во текот на целиот ден музика ќе пуштаат Мајда и Весна, Мариго Антов, Виолета Качакова и Дискордиа Дисидент Сет.

Фестивалот завршува со „Храна“ на ХНУ и со ЛезФемСлем  „Жените тоа го прават гласно!“.

Паралелно на главната програмата постетителите ќе можат да ги видат изложени во бифето на кино Фросина постерите од конкурсот за „Прво па женско #5“, како и изложбите Христина Иваноска, Сирота мала богаташица (избришано минато), 2014-2015  и HAVEIT (Косово), Pilule du Lendemain, 2017.

*Фестивалот за феминистичка култура и акција ПРВО ПА ЖЕНСКО е поддржан од Европската Унија и од FRIDA Young Feminist Fund. Содржината на фестивалот е одговорност единствено на Тиииит! Инк. – Скопје и на ниеден начин не може да се смета дека ги одразува ставовите на Европската Унија.

HBO со филмска адаптација на „Фаренхајт 451“ со Мајкл Б. Џордан во главната улога

Фаренхајт 451“ на Реј Бредбери е еден од оние класични романи – како „1984“ и „Приказната на робинката“ – кои многу ги читале за време на училишните денови, а кои во моментов доживуваат пораст на продажбата поради нивната „непријатна“ важност.

Книгата е приказна за еден „пожарникар“ кој гори книги во дистпосиката иднина каде медиумите се еден вид дрога, а книгите и историјата се забранети. Книгата ни ја демонстрира опасноста која доаѓа од фокусирањето на непосредните возбуди до таа точка што оние на власт можат да забранат и избришат фундаментални делови од нашата култура без било каков спротивставување. Звучи познато?

fahrenheit-451-michael-b-jordan-y-michael-shannon-lideraran-la-nueva-adaptacion-main-1492714644

HBO ќе продуцира филмска адаптација на романот на Бредбери од 1953 со Мајкл Б. Џордан („Крид“, „Хроника“, „Фантастичната четворка“) како протагноистот Гај Монтаг и Мајкл Шенон („Човек од челик“, „Boardwalk Empire“) како шефот на Монтаг, Капетан Бити.

Филмот ќе биде режиран од Рамин Бахрани („99 домови“, „По секоја цена“), кој работи и на сценариото заедно со Амир Надери („99 домови“, „Тркачот“). Дејвид Коустворт (продукциски менаџер на „Подземје: Еволуција“, „Играта на Ендер“, „Мојата голема дебела грчка свадба“) ќе биде продуцент.

Фаренхајт 451“ досега повеќепати е адаптиран, а најпозната адаптација е филмот од 1966 на Франсоа Труфо.

Иако се уште нема објавено датуми врзани за проектот, поголем дел од медиумите шпекулирата дека ќе излезе во 2018.
Извор: BookRiot

 

Петочна поезија: „Во мојот град“ – Ана Голејшка

skopje-in-total.jpg

Овде
графитите веќе ги нема
младите зеваат
пред компјутерската врева
И сливите нема кој да ги бере
Но. Знам.
Има што да се најде по калдрмите.
Зборови, години, мината и слабости
грамади бол, векови и радости.
Овде
Потајно секој сака да умре со некој.
И да не остане Секој.

Во мојот град
не се тркалаат мандарини
таксистите и не мораат да бидат фини
склопуваме коцки
од омраза и мостови од лицемерија
за да споиме две точки.
А и Б.

Во мојот град
Или нашиот, како сакате.
Спомениците се толку грди
што и во Вардар би скокале.
Но. Знам.
Има што да се најде по калдрмите.

Промаја во бурек, во ôд во забен процеп.
Забава што замрена
е повеќе жива одошто танцувачите.
Во мојот град
Живи се само свирачите
На опелото за будење.

-За Скопје, по којзнае кој пат.