Петочна поезија: „Дожд“ – Игор Исаковски

Дожд

сите нијанси на сино
стануваат потемни, стануваат
модри – како пред дожд. ми се
затемнува погледот, или само боите
од далеку ме допираат? во пепелта
под стапалата барам остатоци, траги
барам од нечии спомени и отпечатоци.
па си велам, вредам повеќе од тоа. и
полека тргнувам натаму, кон длабоките
коридори на исчекувањето, додека сликите
во мене прскаат како капки крупен дожд
врз усни. сите нијанси на сино стануваат
потемни, дождот се истура со сите свои
налудничави мени, јас сум на отворено –
склоп од слики и сеќавања, нежност отелотворена.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s